Lengyel vagyok: 2013

Wszystko się zaczeło od tego że chciałyśmy pojść coś pozwiedzać.
"Jesteśmy tutaj 2 i pół miesiąca a w sumie mało zwiedziłyśmy. Choć zobaczymy góre Gellerta i bazar Świąteczny, bo akurat w ten weekend otworzyli."
Wyspałyśmy się (no bo to w sumie weekend i można) i przed 12 wyruszyłyśmy. Pojechałyśmy na dół góry Gellerta bo chciałyśmy wejść całą droge na sam szczyt. Miło się szło, choć czasami ostro, i jak dotarłyśmy na góre to obeszłyśmy sobie troche i popatrzyły na widoki, pomimo zachmurzonego dnia. Znalazłyśmy park niedaleko więc się pochuśtałyśmy na huśtawkach, zobaczyłyśmy jakieś lamy które stały obok, pośmiałyśmy się, pogadałyśmy i zeszłyśmy na dół...i tutaj się wszystko zaczeło. Najpierw się zatrzymałyśmy w sklepiku żeby kupić coś na przekąske a potem wsiadłyśmy do tramwaju, który miał być pierwszy z trzech różnych rzeczy które miałyśmy wziąść. Żeby dojechać na ten bazar Świateczny to trzeba było pojechać tramwajem, później autobusem, i później znowu tramwajem, co zajeło godzine, i większość tego przez najgorsze dwie dzielnice w mieście. Jechałyśmy zadowolone, wysiadłyśmy tam gdzie trzeba było i stoimy.
"No to jest ten plac gdzie ma być ten bazar."
"Ale tam nic nie ma. Nikogo nie ma."
W tym momencie pomyślałyśmy że coś jest chyba nie tak. Ale przeszłyśmy się troszeczke, w tą i w tamtą, ale dalej nic nie było. Bardziej opuszczona ta dzielnica wyglądała, więc zdecydowałyśmy się wrocić i iść wzdłuż tor tramwaja żeby dojść na koncowy przystanek który był niedaleko i wsiąść. Zatrzymałyśmy się w małej cukierni która wyglądała przyzwoicie i spytałyśmy się gdzie jest ten bazar. Pani powiedziała że nic nie słyszała o tym i że może on jest na placu Vorosmarty a nie na ulicy. Bo oczywiście tam gdzie byłyśmy to była ta ulica, ale nie ten plac. Plac był spowrotem w centrum, niedaleko góry Gellerta. No więc poszłyśmy na przystanek tramwaju żeby wrocić do centrum, no i oczywiście własnie dwie minuty temu odjechał tramwaj i teraz musimy czekać 15 minut. Spoko....co się robi w tej sytuacji? Nagrywa teledysk rappowy! Owszem, ja marzyłam o tym żeby na pustym przystanku, w jednej z najgorszych dzielnic nagrać teledysk rappowy ;) No i moje marzenie się spełniło! Akurat jak skończyłam to przyjechał tramwaj i wsiadłyśmy na droge powrotną. Jak wróciłyśmy do centrum to zdecydowałyśmy po prostu ominąc ten bazar i pójść coś zjeśc, w eleganckiej restauracji skoro dawno nie byłyśmy. I po szukaniu czegós eleganckiego, ale też nie bardzo drogiego, usiadłyśmy żeby zjeść. Jedzenie było pyszne i mnie atmosfera się bardzo podobała, taka na śmiesznie zrobiona. Tam się dowiedziałyśmy w internetcie że ten bazar tak naprawde dopiero ma być otwarty za dwa tygodnie. Więc w sumie dobrze że nie szukałyśmy go długo. Po obiedzie poszłyśmy do cukierni żeby napić się czegoś ciepłego i posmakować czegoś słodkiego. O 18:30 byłyśmy najedzone i gotowe żeby wrócić do domu. Byłyśmy w miejscu które bardzo dobrze znamy i wiedziałyśmy że zajmie nam tylko pół godziny żeby wrócić do domu....i tu się myliłyśmy. Tramwajem podjechałyśmy przystanek żeby wsiąść do autobusu, bo metro było zamknięte. Akurat zastępczy autobus na metro podjechał więc wsiadłyśmy do niego zamiast do drugiego autobusu. W pełnym momencie patrze i widze że jesteśmy przy stadionie niedaleko naszego domu i stamtąd jest przystanek autobusu który zaraz obok nas staje.
"Chodż pójdziemy na ten przystanek i będziemy miały zaraz pod naszym domem przystanek a nie daleko i nie będziemy musiały dojść bo zimno już."
Więc poszłyśmy na przystanek...tylko że autobus nigdy nie przyjechał. Czekałyśmy przez 20 minut i w końcu mówie żebyśmy sprawdziły inny autobus który stoi przed nami kilka kroków.
"No staje na ulicy Egressy więc możemy wsiąść."
Wsiadłyśmy....jedziemy....coś długo jedziemy....
"Czy to nie jest to jedno miejsce gdzie kiedyś szłyśmy?"
"Tak"
"Czy to nie jest w złym kierunku?"
"Tak"
"Spójrz na rozkład tego autobusu. Kiedy jest ten nasz przystanek?"
"Już był. 4 przystanki temu."
"To gdzie jesteśmy?"
"Oh nie! Dojechałyśmy na plan Bohaterów!"
No i tak wyszłyśmy z autobusu, jeszcze dalej od domu niż orginalnie, całe czerwone od śmiechu, i wsiadłyśmy do innego metra żeby dojechać na ten sam plac z którego orginalnie wyjechałyśmy. Tym razem jak wsiadłyśmy do autobusu to pojechałyśmy na sam koniec i powiedziałyśmy że coż, najwyżej troche przejdziemy się. Dojechałyśmy autobusem, wsiadłyśmy w tramwaj i wysiadłyśmy już niedaleko domu....i co ja widze?
"Oh zobacz jedzie ten autobus na który czekałyśmy przy tamtym przystanku. Chodż wsiadamy!"
Wreszcie złapałyśmy ten autobus i podjechałyśmy pod nasz dom...i to wszystko zajeło nam trochę ponad dwie godziny, zamiast pół godziny. Dzień pełen wrażeń....ale warto było. Dużo ubawu z tego miałyśmy i cieszymy się że coś przynajmiej zwiedziłyśmy, nawet jeżeli to nie było orginalnie zaplanowane. Dzień zaliczony! :)

It all started because we wanted to go sightseeing.
"We've been here for 2 and a half months and we haven't really seen a lot. Let's go see Gellert hill and the Christmas bazaar because they're opening it this weekend."
We slept in (because it is the weekend and we can) and before noon we headed out. We went to the bottom of Gellert hill because we wanted to walk the whole way up. The walk, or rather climb, was nice, sometimes a little steep, and when we got to the top we walked around a bit and looked at the sights, although it was a foggy day. We found a park nearby so we went to go play on the swings, saw some llamas nearby, laughed a bit, talked a bit and headed downhill...and here is when everything started. First we stopped by a store o get something to eat and then we got onto the tram, which was to be the first of three different things we needed to take. To get to the Christmas bazaar we needed to take the tram, then the bus, and then another tram, which all took about one hour, and most of it is through the two worst districts in town. We were ridding along happily, we got off on the right stop and then we stood there.
"Well this is the square where the bazaar is suppose to be."
"There's nothing there. There's no one here."
And in this moment we realized something was not quite right.We walked around a little bit, a little in this direction, a little in that one, and still there was nothing. The district looked more and more abandoned to we decided to turn around and go along the tram tracks to get to the end stop which was nearby and get on. On the way we stopped by a sweets shop that looked decent and asked where the bazaar is suppose to be. The lady said that she hadn't heard of anything and maybe it's in the Vorosmarty square and not the street. Because of course where we were was the street and not the square. The square was back in downtown, close to Gellert hill. So we went to the tram stop to get back to downtown, and of course just two minutes ago the tram left and now we have to wait 15 minutes. Ok that's fine...so what do you do in this situation? Make a rap video! It's true, I have dreamed of making a rap video on an abandoned tram station in the middle of one of the worst districts. ;) And my dream came true! About the time we were done, the tram came and we got on for the road back. When we got back to downtown we decided to not find the bazaar today just go get something to eat in a nicer restaurant since we haven't been in one a long time. And after looking for something elegant but not too expensive, we sat down to eat. The food was delicious and I enjoyed the atmosphere because it was done in a slightly funny way. There we found out in the internet that the bazaar was really opening in two weeks. So it's good that we didn't look for it too long. After dinner we went to a sweets shop to drink something warm and eat something sweet. At 6:30 pm we were full and ready to head home. We were in a spot that we knew quite well and we knew that it would take only half an hour to get home...and here we were mistaken. We took the tram one stop to get to the bus stop, because the metro was closed. Right when we walked up to the stop, the replacement bus for the metro drove up so we got onto that instead of the other bus. At one point I noticed that we're at the stadium that is near our house and there is a bus stop here for a bus that will drop us off right by our apartment.
"Hey let's go to this stop and then we can get off right by our house instead of farther and then we would have to walk in this cold."
So we went to the stop....except the bus never came. We waited for 20 minutes and finally I said to check the other bus that stops a little ways in front of us.
"Well it stops on Egresy street so we can get on."
We got on....we're driving....a little too long...
"Isn't that that one spot we walked by one time?"
"Yep"
"Isn't that in the wrong direction?"
"Yep"
"Ok look at the schedule for this bus. When is our stop?"
"It's passed. It was 4 stops ago."
"Then where are we?"
"Oh no! We're at Hero's square!"
And so we got off the bus, even farther from home than originally, all red from laughter, and we got on another metro line to get to the same square we started from originally. This time when we got on the bus we went all the way to the end of the line and we said oh well, we'll just walk a little more. We got to the end stop, got onto the tram and got off near our home...and what do I see?
"Oh look, here comes that bus we waited for on that other stop. Let's get on!"
We finally caught the bus we needed and drove right up near our house...and it only took us a little over two hours, instead of the half hour it was suppose to. A day filled with adventures...but it was worth it. We had a good laugh from all of this and we're happy we got to sight see a bit, even if wasn't originally planned. A complete day! :)